Xa nos tardaban as colaboracións do noso ilustrísimo Club d@s Ex, mais comezan a petar na porta e abrímoslla inmediatamente para saber que andan a ler e que pistas nos deixan por aquí.
Este curso inaugura a rolda de intercambio literario Antía Varela que por primeira vez en varios cursos xa non nos acompaña nas aulas, nin nas tertulias nin nas actividades extra... E canto a estrañamos!!!!
Menos mal que non perde ocasión de compartir connosco a súa última lectura, O lapis do carpinteiro, de Manuel Rivas. A ver quen é a próxima en lelo?
Teño que dicir que me pareceu unha lectura bastante difícil, tiven que volver atrás moitas veces porque me perdía continuamente, xa que consta de varios enfoques diferentes que se producen de forma brusca.
Son consciente de que se me escaparon moitos detalles importantes e de que, por suposto, precisa unha segunda lectura que pronto será realizada.
Esta novela trata sobre a estancia do doutor Daniel Da Barca no cárcere de Santiago de Compostela. A historia é contada maioritariamente por Herbal, un dos gardas, a sombra do doutor durante o tempo que estivo encadeado, mesmo foi con el a todos os sitios aos que o trasladaron.
Estes dous personaxes, tan diferentes entre eles, estaban unidos polo amor que sentian cara Marisa Mallo, a parella do médico. A historia entre Da Barca e Marisa deixa claro que o amor non entende de fronteiras, mantiveron a súa relación a pesar de todas as dificultades que se lles presentaron.
Non vou destacar moito máis desta primeira lectura pero preciso rematar esta reseña nomeando a frase que máis me marcou do libro; o momento no que a un inspector lle cae a pistola da funda e o doutor di: "Caeulle o corazón ao chan, colega."
