DESPEDIDA LECTORA

Non podía haber mellor despedida desta primeira avaliación para o noso club de lectura que unha gran quedada lectora na nosa biblioteca.

Compartimos libros e experiencias vividas ao redor de lecturas tan diferentes como Ámote Leo A., A cabeza de Medusa e Cartas de inverno. E de sobremesa tamén compartimos algunha larpeirada, claro!

Desde Coristranca, desexámosvos bo nadal, mellor aninovo e estupendas lecturas. E non esquezades que os Reis Magos saben ler, así que pedídelle moooooooitas suxestións de novos títulos!!!

CONTINUAMOS A MEDRAR...

Hoxe inicia a súa andaina lectora unha nova sección dentro do club de lectura do centro e desde aquí querémoslle dar a benvida.

Os novos membros de 1º de ESO inician esta travesía de lectura comunitaria entre liñas partindo dunha estación moi esixente coa novela Cartas de inverno de Agustín Fernández Paz, neste momento en que precisamente Edicións Xerais publica unha edición especial (a número 36) que conmemora os 100.000 exemplares vendidos.

O CLUB DAS EX- RECOMENDA (VII)

Reiniciamos tamén a recolleita de suxestións lectoras que nos seguen a enviar desde o Club das Ex-

Nesta ocasión tócalle a Tania Mourelle Castro tomar a palabra de escritora ou, mellor dito, de Poeta (con maiúsculas) a quen podedes seguir no seu blog: 

http://aprendicesdesafo.blogspot.com.es/

Boas a todos e todas! :D 

Hoxe o tema vai de liñas e aventura e como tal as miñas recomendacións de lectura son as seguintes, O bosque das antas do escritor F. X. Fernández Naval, Rebeldes da escritora Susan E. Hinton, Cartas de inverno  de Agustín Fernández Paz, Poesía última de amor e enfermidade do poeta Lois  Pereiro, Makinaria de Carlos Negro, O enigma do segredo de María do Carme Kruckenberg, La Fundación de Antonio Buero Vallejo e Los renglones torcidos de dios de Torcuato Luca de Tena.

Estas son algunhas das miñas propostas, agardo que vos gusten; na miña opinión quen ten un libro ten un tesouro, ao igual que outras moitas expresións de arte suscitan emocións moi fortes, fannos sentir comprendidos ou involúcrannos dentro dunha historia que nos envolve; nunca deixedes de ler ou mesmo de escribir vós mesmos.

Unha aperta moi grande. 

Tania. 

Agradecemos a Tania as súas propostas e agasallámola con este poema do poemario citado de Lois Pereiro

CAMBIO DE DATA PARA A SESIÓN DE PRIMEIRO CICLO

Como a algúns de vós non vos viña ben o día proposto, decidiuse adiar a sesión do Coristranca de primeiro ciclo para o próximo mércores 17 de marzo de 2010 ás 15:10 na Biblioteca.

SESIÓN DO CLUB DE LECTURA - 1º CICLO

"OITO DOAS PARA SAN SIMÓN"

O pasado 6 de xuño de 2009, con motivo da celebración do ditame dos XXVI Premios Xerais, tivo lugar na Illa de San Simón (Vigo) un acto cultural no que participou Agustín Fernández Paz.
O autor de Cartas de inverno pronunciou un discurso titulado "Oito doas para San Simón", cualificado xa de histórico. A frase que podedes ver ao pé do cadro de Pablo Picasso que acompaña o Coristranca desde o seu comezo, foi sacada tamén deste texto de Agustín:

"As historias, os libros: eis o fío verdadeiro que nos une a todas as persoas do planeta"

Se non vos animades coa lectura das páxinas, podedes optar por verdes os vídeos do acto:

CARTAS DE INVERNO, O 'BEST-SELLER' GALEGO

Gustouvos o libro?

Sabemos que si. Por iso vos propoñemos varias actividades para que vaiades pensando que é o que máis vos chamou a atención del para terdes máis que comentar na sesión do Coristranca:

- Cal é a relación da trama cos petróglifos e cos castros?

- Que se di da Santa Compaña?

- Que clase de ser(es) habita(n) na casa indiana?

Picando no seguinte enlace tedes a Guía de Lectura da obra para que completedes a análise naqueles aspectos que máis vos interesaren.

AGUSTÍN FERNÁNDEZ PAZ

Un dos escritores máis prolíficos e máis recoñecidos da Literatura Galega é Agustín Fernández Paz, autor do libro escollido para inaugurarmos o Coristranca de primeiro ciclo: Cartas de inverno.
A novela é todo un fenómeno de masas en Galiza e no Estado español, cun volume de vendas de máis de 65.000 exemplares, o que a converte nun auténtico fito da Literatura Galega.
Reproducimos a seguir unha noticia publicada no xornal Galicia-Hoxe falando deste tema co propio Agustín:

Con máis de 65.000 exemplares vendidos e vinte edicións en galego, a novela Cartas de inverno, de Agustín Fernández Paz, estase a converter nun fito da industria editorial de Galicia, comparable polas súas cifras ao fenómeno de Manuel Rivas ou ao histórico Memorias dun neno labrego de Xosé Neira Vilas. O propio Fernández Paz é o primeiro sorprendido polo esmagante éxito dunha obra que, en principio, non era das súas favoritas e que naceu "como unha sinxela homenaxe ás novelas de medo, en especial as de Lovecraft".

Pero Cartas de inverno non arrasa só en Galicia senón que se converteu nun auténtico supervendas a escala do estado. En castelán leva xa 12 edicións e 16 en catalán, lingua na que no último ano vendeu oito mil exemplares. Ningún outro libro lle proporcionou ao autor tantas satisfacións e aínda hoxe lle chegan cartas e correos electrónicos nos que os lectores lle amosan o seu entusiasmo coa obra. "O segredo", asegura Fernández Paz, "debe estar na estrutura, máis que no seu argumento. Cartas de inverno posúe unha forma moi meditada de bonecas rusas, unha dentro da outra, como se os protagonistas estivesen en estado angustioso".

Con todo, considera que a clave do éxito é "o enganche dos lectores", porque "todos os que comezan o libro non poden soltalo. Algo diso debe haber para que un mozo ou unha moza me escriban unha carta despois de lelo. Non é nada habitual".

Publicado inicialmente en 1995, o libro vén tendo unha media de dúas ou tres edicións por ano, sen perder en ningún momento o seu engado para os lectores. Fernández Paz cre que, neste sentido, se demostra que é unha novela intemporal, por riba do tempo cronolóxico no que foi escrita, 1994, cando non había correo electrónico, por exemplo. "O máis importante", engade, "é que o que se conta é inalterable por riba dos séculos e os secúlos, se o cambio de clima non lle pon fin: as persoas temos medo, un medo irracional que nos vai seguir acompñando como especie. Pode ser o medo ao mamut, o medo a unha pantasma ou a un virus mutante. Tanto ten: non nos separaremos deles".

Para o autor -o máis premiado do xénero infantil-xuvenil en Galicia e o rei das vendas a escala xeral-, outro dos méritos de Cartas de inverno é que pode lerse por adultos e gozalo igual. "A sorte que temos en Galicia", subliña, "é que os nosos editores, baixo o paraugas da Literatura infantil e xuvenil, publican unha literatura francamente interesante".